เจ้ของผม เขียนคำอาลัยนี้ ให้ป๊าของพวกเรา เพื่อเป็นอนุสรณ์งานฌาปนกิจของท่าน ถึงแม้ว่าป๊าอาจจะไม่ได้รับรู้ สำหรับพวกเราแล้ว มันอาจจะสายเกินไป แต่อย่างน้อยผมก็ยังอยากจะบอกเล่าสิ่งนี้ให้แก่ "ลูก" ทุกคนที่ผ่านมา อยากให้ทุกคนแสดงความรัก ความห่วงใย กตัญญู ในเวลาที่คุณพ่อ คุณแม่ของทุกคนสามารถรับรู้ได้ ขอบคุณครับ

ไม่ว่าคำเรียกคำไหน "พ่อ" หรือ "ป่าป๊า" ความหมายก็ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน ความรักที่ป่าป๊ามีให้ลูกๆ ช่างมากมายจนไม่อาจจะเปรียบกับสิ่งใดได้ ขอบคุณที่สร้างชีวิตลูกๆ และยังให้ชีวิตลูกๆอีก ชีวิตที่เต็มไปด้วยความสุข ชีวิตที่เต็มไปด้วยความสมหวัง ชีวิตที่ไม่เคยแม้เพียงสักครั้ง ที่ลูกๆ จะรู้สึกว่าตัวเองด้อยไปกว่าคนอื่น ป่าป๊าสร้างสิ่งเหล่านี้ให้ลูกๆ โดยไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเหนื่อยยากสักเพียงไหน คิดเพียงแต่ว่า ขอให้ลูกๆมีความสุขเท่านั้น คงไม่มีคำขอบคุณไหนๆ ที่จะตอบแทนพลังรักที่ยิ่งใหญ่ที่ป่าป๊ามีให้ลูกๆเสมอมา ขอบคุณพระพรหมที่ทรงลิขิตให้เราเป็นพ่อแม่ลูกกัน ถึงแม้ว่าพวกเราจะไม่เคยแสดงความรักในรูปแบบต่างๆหรือพูดคำว่ารัก อาจจะด้วยเหตุผลใดๆก็แล้วแต่ แต่พวกเราก็สามารถรับรู้ได้ด้วยความรู้สึกว่าเรามีกันและกันอยู่ทุกเสี้ยวเวลาของชีวิต ไม่ว่าลูกๆจะทุกข์จากไหนมา แต่ก็จะรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้กลับมาสู่อ้อมอกพ่อแม่

ถึงแม้เราจะมีเวลาอยู่ด้วยกันเพียงเท่านี้ แต่ช่วงเวลาที่ผ่านมาเป็นช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่และมีค่าที่สุดในชีวิต นับแต่นี้ขอให้ป่าป๊ามีความสุขอยู่บนสวรรค์และเฝ้าคุ้มครองพวกเราตลอดไป

รัก

จากหม่าม๊าและลูกๆ

ส่วนผมเองก็มีความทรงจำต่างๆเกี่ยวกับป๊า ที่อยากให้ "ลูก" ทุกคนได้รับรู้เช่นกัน เราจะดีใจมาก ถ้า "ลูก" ทุกคนที่ผ่านมา ได้รับรู้ถึงความรักของ พ่อแม่ และตอบแทนพระคุณของพวกท่าน อย่าให้สายเกินไปเหมือนอย่างพวกเรา....

http://gopiomo.multiply.com/journal/item/2